مسیر جاری : صفحه اصلی/مقالات/ماه‌ها و روزهای خاص/عید فطر/انسانِ پس از عيد
انسانِ پس از عيد
انسانِ پس از عيد

نویسنده : امام موسی صدر‏
تنظیم و ویرایش : سایت راه برتر
تعداد بازدید کننده : 224

هنگامی كه ماه رمضان و روز عید به روزمرگی و عادت تبدیل می‌‏گردند، طبیعی است كه از مظاهر زندگی عادی تجاوز نمی‌كنند و در ظرفِ زمانی محدود خود متوقف می‌‏شوند. اما ماه رمضانی كه از اركان اسلام است و عید فطری كه از اعیاد اسلامی است، خصوصیاتی كاملاً متفاوت دارند. رفتارهای سطحی و رسوم و عادت‌ها را درمی نوردند و از محدوده زمانی خارج می‌‏شوند. ‏

با این اوصاف متوجه می‌‏شویم كه هدف این عبادات، پس از عید است. ماه رمضان زمانِ آماده ‏سازی و روز عید آغاز عمل است. در حقیقت، ماه رمضان برهه‌ای است كه مابَعدِ خود را تولید می‌كند و در روز عید، انسانی جدید زندگی تازه خویش را آغاز می‌كند. ابعادِ وجودی این انسان با انسانِ پیشین متفاوت است .او با درک و فهمِ گسترده‌تری كه به سببِ یک ماه آموزش و ممارست، عمق و امتدادِ بیشترى یافته است؛ زندگی می‌‏كند.‏

‏ او از احساسی رقیق‌‏تر، كه از روزه كسب كرده، برخوردار شده است. روزه ‏اى كه او را با درد و رنجِ رنج‏دیدگان آشنا كرده است. او با نیرویی كه آن را در تمرینِ الهی خود به دست آورده است، حركت می‌كند. بنابراین، پایداری و ثباتِ او افزون‏تر شده و صبر و اعتدالش رشد كرده است.‏

‏ این انسان بزرگ، با تحول عمیقی كه در وجود خویش احساس می‌‏كند، در صبح روز عید، هنگامی كه زكات می‌‏پردازد و نام پروردگار خویش را یاد می‌كند و نماز می‌‏گزارد؛ در این هنگام، جشن می‌گیرد تا خدا را شكر گزارَد و شادمان باشد. آنگاه زندگی جدید خویش را آغاز می‌‏كند. این زندگی با حیات عادی او، آن زمان كه در محدوده مسائل شخصی خود به سر می‌بُرد و روحِ خویش را در پیله منیتِ خود محبوس كرده بود، متفاوت است. بدین گونه، احساسات و فعالیت‌های خویش را مهار می‌‏كند.‏

‏ او در ظاهر فردی از امّت است، ولی در حقیقت، خودْ یک امت است. او موجودی نامتجانس و قطعه‌ای غریب و ناهماهنگ در پیكر جامعه بود. چیزی بود غیر از آنچه الآن شده است. اینك جزیی است حقیقی از امّت خویش كه ابعاد وجود خود را با وجودِ هم‌نوعانش پیوند می‌‏زند و افق فهم و احساس خویش را به فهم و احساس دیگران نزدیک می‌سازد. در نتیجه، پیوندِ امّت مستحكم‌‏تر و كنش و واكنش میان آن بیشتر و بازدهی آن افزون‏‌تر خواهد بود.

اینک، پس از عید، دردهای نیازمندان، رنج‏دیدگان و محرومان را حس می‌كند و برای كاهش باری كه بر پشت آنها سنگینى می‌‏كند، چاره می‌‏اندیشد و در این راه می‌‏كوشد. او اینک از مشاهدة بی‌سواد، بیمار، و منحرف، دردمند می‌‏شود.

این انسانِ جدیدِ ما احتكار را نمی‌‏پسندد، پس خود احتكار نمی‌‏كند و اجازه نمی‌‏دهد در میان امتش احتكار كنند. احتكاری كه مورد قبول او نیست، به احتكارِ كالا و نیازمندی‌های مادی مردم محدود نمی‌‏شود، بلكه او با احتكارِ علم، احتكارِ مقام، احتكارِ سازندگی و حتی احتكارِ دین و بهشت هم به شدت مخالفت می‌‏ورزد. او انسان‌ها، همه انسان‌ها را دوست دارد. و انحراف، كج‏روی، الحاد، و بی‌‌‏مبالاتی انسان را نمی‌‏پسندد و برای درمان آن تلاش می‌‏كند؛ آنچنان كه فرزندانِ بیمارِ خود را درمان می‌كند.

این است مسیر و خط مشی مسلمان پس از عید فطر: تلاشِ دائمی برای درمانِ مشكلات اجتماعی، تلاش برای احقاق حقوق طبقات محروم، كوشش مستمر برای ارتقای سطح زندگی اقشار محروم و توسعة همه مناطق مظلوم. تلاشی دائمی، پس از شناختِ ابعاد و دامنه مشكلاتِ جامعه و پس از شناسایی كسانی كه از این مشكلات رنج می‌‏برند و پس از آمادگی روحی صابرانه و خلل‌‏ناپذیر. تلاشی كه از فعالیت اجتماعی وسیله‌ای برای خدمت به انسان می‌سازد، و وسیله‌ای برای عبادت خداوند. خدا را می‌‏توان با خدمت به بندگانش نیز عبادت كرد.

انسانِ جدیدِ ما كه به موفقیتِ خود باور دارد، مردم را دوست می‌دارد؛ حتی منحرفان را، و برای درمان آنها تلاش می‌‏كند. محرومان را دوست دارد و برای درمان درد آنها تلاش می‌‏كند. با قلبی دردمند اما امیدوار، به دیدار نسل گم‏كرده ‏راه می‌‏شتابد؛ با برخوردی مثبت، نه با اتهام زدن به دیگران.‏

‏با این ثروت، و با این سلاح؛ یعنی با انسانِ پس از عید، وطنِ خود را می‌سازیم و بساطِ ظلم و تبعیض را از جامعه خود بر می‌‏چینیم و به انسان خدمت می‌كنیم و این‏چنین عبادت می‌‏كنیم پروردگار بخشنده و مهربانمان را.‏

منبعwww.ettelaat.com :